YİTİK ZAMAN

Bir köşede unutulmak ta var yalnızlığın soğuk kollarına düşerek,

Sevdiğin hiç kimse yok,terketmiş anılar bile seni,

Ve sen yosun tutmuş bir döşekte,elinde bir kaç resime bakarken tebessüm ile ağlarken bulursun kendini,

Yar yok,evlat yok,ana yok,baba yok,

Kimsesizlik yağarken tependen, mutluluk diye bir şey vardı dersin hayal meyal,

Kırmadan ,incitmeden ,soldurmadan etrafında sevdiklerinin cıvıltılarını ararsın.

Dünya yalan bir yol,

Göz kırpma mesafesinde gibi bitmiş olur ansızın,

Kıymet bilip,dolu dolu severek sevdiklerinle yaşamak iyidir..

Sezai Akçalı